Incognito Fae

Dawno, dawno temu, kiedy Ziemia była jeszcze młoda i głupia, wśród ludzi żył Czarowny Lud, służąc im wszelką pomocą. Za swoją dobroć nie oczekiwał żadnej zapłaty, jedynie dobrego słowa i kropli mleka od czasu do czasu. Z czasem ludzie rozwinęli cywilizację na tyle, że przestali potrzebować pomocy Czarownego Ludu i zapomnieli o dawnych sprzymierzeńcach. Wydaje się, że Czarowny Lud bezpowrotnie opuścił ten świat, zostawiając niewdzięczników samym sobie. Wciąż jednak można Go spotkać na tej Ziemi. Trzeba tylko umieć patrzeć 🙂

fae

Dawno mnie tu nie było. Siedzę i słucham opowieści budynku, który trwa w tym miejscu od 700 lat. Uczę się języka asfaltu i spalin. Zaprawdę – wiele się zmieniło.

fae1

Jak grzyby po deszczu wyrosły tutaj puby.

fae2

Rośliny radzą sobie całkiem dobrze w hałaśliwym otoczeniu, do którego nie przywykłam. Cóż – wszystko przede mną.

fae3

Zapach i smak jeżyn jest dokładnie taki, jak go zapamiętałam. Nie straciły też zamiłowania do złośliwych żartów. Niejednego przechodnia znienacka złapały za rękę czy nogę pędem porośniętym gęsto kolcami, śmiejąc się przy tym do rozpuku.

fae4

Bluszcze zaprzyjaźniły się z murami do tego stopnia, że jedne bez drugich nie mogą żyć. Pozbawione swojego towarzystwa stają się smutne.

fae5

Dokąd teraz?

fae7

Zabolało mnie odkrycie, że ludzie wciąż są śmiertelni. Widać cywilizacja zawsze w końcu musi przegrać z bezlitosną naturą. Z drugiej jednak strony, nieśmiertelność może być wielkim brzemieniem – kto wie o tym lepiej ode mnie? Może zatem nie ma nad czym płakać?

fae8

Dębowe dzieci wciąż dorastają bardzo powoli. Jeszcze nie są gotowe na opuszczenie rodzinnego domu.

fae9

Są chwile, kiedy wydaje mi się, że nic się nie zmieniło. W powietrzu wciąż czuć starożytną magię. Być może nic ani nikt z nas nie zmienia się tak bardzo, jak zwykli jesteśmy sądzić?

fae10

Wierzę, że znajdę swoje miejsce na tym świecie 🙂

A teraz, za Piotrusiem Panem, każdy, kto wierzy we wróżki, niech zaklaska w rączki 🙂

16 thoughts on “Incognito Fae

  1. Oj klaskam, klaskam. Z uciechy, bo i Ludek zacny i okienka cudne. Te porośnięte bluszczem ściany! ( Psia krew, dwa razy sadziłam i żaden na moją chałupę wspinać się nie chce). A Ludek starożytny, a tak modnie odziany i trampeczki ma słodkie. 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂

  2. Celinka w roli przedstawicielki wróżkowego ludku wypadła bardzo przekonująco. 🙂 W dodatku ma fajny sweterek i trampki. A pub wygląda zachęcająco, przynajmniej z zewnątrz. 😉

  3. Genialny pomysł na sesję i komentarz do niej! A sceneria wybitnie pasująca – w końcu tam jakoś łatwiej uwierzyć w skrzaty, wróżki i inne stworzenia, które kryją się po lasach i łąkach…

  4. Łomatulukochana ale masz fajnie !!!!!! takie piękne okoliczności przyrody, że nie ma dziwne że mały ludek wyłazi na świat 🙂
    Cudne zdjęcia 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s